Er was eens, in een afgelegen streek van de Ardennen, een vreemd wezen dat angst zaaide: fijnproever overdag, roofdier ’s nachts. Men zegt dat het nog altijd door de streek spookt…
Een weerwolf…
Lang geleden, ver voor Pittah en het beest van de Gévaudan, werd er weinig gelachen in de herbergen van het dorp tussen de bossen, in de tijd dat er nog wolven waren. Gelokt door de geur stormden hele roedels de valleien van de Bohey af, met een gulzigheid die helemaal te verklaren was door de smaak van de specialiteiten die er werden bereid.
Eén wolf stak boven alle andere uit. Een wolf, of liever… een weerwolf, wiens postuur en verhalen menig gesprek bij het haardvuur voedden.
… liefhebber van vers vlees…
De dorpelingen vreesden en waardeerden hem tegelijk. Gevreesd, want onder zijn menselijke gedaante was hij wel degelijk de wolf, de leider van de roedel, tegen wie geen dier of boer in durfde te gaan.
Gewaardeerd, want sinds de Bohey zijn geliefde territorium was geworden, hadden zijn vraatzucht en gulzigheid hem ertoe gedreven zijn eigen clan te bevechten om al het eten en drinken voor zichzelf te houden, waardoor hij de streek van al haar roofdieren verloste.
… en van lekker eten!
U begrijpt het al: de laatste wolf van Doncols blonk eerder uit als liefhebber van stevige maaltijden dan als dappere jager. Zijn verhalen vermaakten jong en oud, verzameld rond een goede maaltijd, zijn wildste gulzige verlangens waardig.
Vandaag nog
De wolf liet zijn poot achter op de kaart
De specialiteiten van de wolf herkent u aan zijn poot op onze kaart: gulle gerechten, zijn legendarische eetlust waardig. Kunt u weerstaan?
We verwachten u
Reserveer uw tafel
Online in een paar klikken, of telefonisch als het voor vandaag of voor een groep is.